الدكتور فتح الله المحمدي (نجارزادگان)

227

تفسير تطبيقى (فارسى)

مىگويد : « اين حديث صحيح به شرط شيخين - بخارى و مسلم - است » « 1 » ذهبى هم در ذيل مستدرك آن را پذيرفته است ، « 2 » ابن كثير نيز به نقل از ذهبى مىنويسد : صدر حديث « من كنت مولاه . . . » متواتر است و من يقين دارم رسول خدا صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم آن را گفته‌اند و دعاى « اللهم وال من والاه . . . » زياده‌اى است كه با أسانيد قوىّ نقل شده است . « 3 » احمد حنبل نيز اين حديث را در مسند خود آورده و محققان مسند درباره سند آن مىنويسند : سند اين حديث صحيح و رجال آن ثقات و جملگى از رجال بخارى و مسلم مىباشند غير از فطر بن خليفه كه از رجال اصحاب سنن به شمار مىآيد و ثقه است . . . « 4 » با اين وصف چگونه ابن تيميه مىگويد حديث‌شناسان اين حديث را جعلى و كذب ناميده و بر آن اتفاق نظر دارند ؟ ! ثانيا : جنگهاى امام على با مارقين و ناكثين و قاسطين ، بر اساس تأويل قرآن بوده است ، همان‌طوركه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن را پيش‌گويى كرده و فرموده بود : « إنّ منكم من يقاتل على تأويل القرآن كما قاتلت على تنزيله ، از شما كسى است كه بر اساس تأويل قرآن مىجنگد همان گونه كه بر اساس تنزيل قرآن جنگيدم » سند اين حديث صحيح و طرق و مصادر آن در ميان اهل سنت متعدد است . « 5 » ثالثا : هركس بر اساس تأويل قرآن بجنگد ، قطعا مورد حمايت و يارى خداست ، تنها بايد ديد مراد از يارى خداوند چيست اگر مراد از آن پيروزى زود هنگام صف

--> ( 1 ) . حاكم نيشابورى ، مستدرك ، ج 5 ، ص 188 و نيز ر . ك : خصائص ، ص 112 ، ح 78 ؛ ص 127 ، ح 87 ؛ ص 219 ، ح 157 . ( 2 ) . همان ( 3 ) . ر . ك : اسماعيل ابن كثير ، البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 188 . ( 4 ) . احمد بن حنبل ، مسند ، ج 32 ، ص 55 ، 56 ، ح 19302 ( 5 ) . ر . ك : مستدرك ، ج 5 ، ص 122 ، 123 وى پس از نقل اين حديث مىگويد : « اين حديث بنا به شرط بخارى و مسلم صحيح است » ؛ احمد بن حنبل ، مسند ، ج 17 ، ص 360 ، ح 11258 ؛ ص 391 ، 11289 ؛ ج 18 ، ص 297 ، ح 11774 ، محققان مسند درباره اين حديث مىگويند : « حديث صحيح . . . » و سپس طرق و مصادر اين حديث را ياد آورده شده‌اند .